Well, first of all, I want to say this is not one of those stupid fake contests only for followers. Well, ok, maybe for followers.
\
To enter this contest, you must.
*Reblog this (only once)
*Follow me http://eraoffashion.tumblr.com/
*You can also follow my personal account to double your chance of winning.
http://extraordinary-era.tumblr.com/
YES I CHECK IF YOU FOLLOWED
I will ship this package anywhere in the world. Well, my friend will. HEHE. I will be picking a winner on July 1st, 2011 so stay tuned. I know a lot of you will unfollow after I pick the winner, and that’s okay, maybe you should click on “read more” to see what my blog will mostly be about. I will pick a winner using a random URL generator that I got online.
We hadden afgesproken met Jeffrey om naar de boot te gaan. Hij was hier eerder dan ons en na wat aanwijzingen had hij de boot gevonden. Aangezien hij er zelf niet op durfde te stappen (hadden we hem toch slim neergelegd!) bleef hij op de steiger op ons wachten. Na een tijdje waren wij er ook gekomen en merkten we wel dat jeff het nog best eng vond om op de boot te klimmen. Na wat moeite was hij dan toch op de boot terecht gekomen.
We hebben even op de boot gezeten alles ingeruimd en beetje gepraat en jeff aan de boot laten wennen. Na ongeveer 2 uur hadden we toch zoiets van ‘laten we een stukje gaan varen’. Hoewel Philip het wel best vond en lekker in het zonnetje lag moesten wij hem toch lastig vallen. We hadden het idee gewoon stukje op het Brielse meer te varen en ergens eventjes aan te leggen.
We hebben even de motor getest en nadat deze lekker draaide toch maar besloten te gaan. Miriam ging op de voorkant zitten om de voorkant los te gooien. Philip was van de motor en samen met jeff. Zo gezegd zo gedaan toch ging er natuurlijk nog iets mis 1 van de achterste landvasten was in de pickboom terecht gekomen. Deze heeft Miriam daarna toch nog losgekregen en op de paal gelegd.
Hierna zijn we gaan varen. De motor bleef lekker draaien tijdens het varen. Na een tijdje wilden we wel even gaan aanmeren maar we zagen dat we niet konden aanleggen want het was een scouting. Hierna zagen we een mooie aanlegplaats en hier zijn we gaan liggen. Het aanleggen ging al iets beter. We lagen ergens in de buurt van een watergemaal in de buurt van een golfbaan. Hier konden we lekker rustig liggen. Het had een mooi natuurgebied in de buurt en het was lekker rustig. Op het water raasden er wel speedboten langs waardoor we af en toe de boot tegen moesten houden zodat hij niet tegen de kant zou slaan. Hier hebben we ook even wat gegeten en daarna zijn we terug gaan varen.
Toen Philip de motor wilde gaan starten voor het terugvaren gebeurde er helemaal niks. Na een tijdje deed hij het weer naar behoren en konden we terug gaan varen. Toen moesten we weer gaan aanleggen. We waren in 1x in de box terechtgekomen en met wat duwen tegen de palen kwamen we goed in de box te liggen en lagen we snel vast. Hierna zijn we pizza gaan bestellen.
Na een half uur werden we gebeld dat de pizzaman er was. Philip en Jeffrey zijn toen met veel moeite van Jeff van de boot afgekomen om de pizza te gaan halen. Deze was heel erg lekker en ons buikje zat snel vol. Hierna hebben we nog even op de boot gezeten met zijn alle. Na een tijdje zijn we van de boot afgegaan.
We zijn Jeffrey naar de bus gaan brengen. Na een tijdje was jeff even de weg kwijt maar hij vond hem snel weer. Toen we bij de bus waren zei jeffrey welke kant we opmoesten en daar zijn we heengegaan. We gingen een heel eind rechtdoor en uiteindelijk waren we bij zwarte waal. We zijn hierna maar heel snel teruggefietst want we waren er voorbij. Uiteindelijk waren we rond half 12 (‘s nachts) bij de pond gekomen.
We kwamen aan en hebben onze spullen op het veld bij de boot gelegd.Als eerste hebben we goed als alle spullen uit de boot gehaald om te kijken wat we hadden en wat we nog moesten hebben.Als tweede heb ik dat rot tafeltje eruit gehaald…Als derde wilde ik de pickboom ook eruit halen. Hier kom ik nog op terug.
Daar kwamen we gelukkig al de mengsmering tegen. Hierop stond ook 1-50. Dit hebben we aangehouden.De spullen lagen al goed als ingedeeld zoals wij dit wilde en handig vonden op het moment.De hondenkooi aan bakboord hebben we leeg gehaald en het kussen weg gehaald. Hier hebben we de nieuwe accu staan en de omvormer.Het oude bloemkolen park hebben we laten staan. Oftewel de oude accu.De verdere bedrading hebben we laten zitten. Dit kijken we aan andere keer na. Misschien zelfs komend weekend.
We keken naar onze spullen (3 tassen en 2 rugzakken). De vraagtekens ontpopten zich om ons heen..Hoe ging dit ooit passen..?
Nou best makkelijk zelfs~!De bank naast het kombuis richting de punt hebben we gebruikt als opslag voor de pannen, flessen en voorraad.Van de hondenkooi naar het kombuis was ook een klein bankje. Hier hebben we de koelbox neergezet en alle extra electra dingen.
De ‘waak’hond was mee. Deze hadden we op de boot gezet voor het inladen. Ze vond het geweldig. Totdat ze zag dat er water onder lag. Weinig waaks aan de hond over.Na het sleep spektakel en het hond werpen kwam ze op de boot.Ze durfde geen stap meer te zetten.
Uiteindelijk begon ze te wennen. De kussens gingen eruit en ze begon binnen in de kajuit rondjes te rennen.Rennen, rennen, rennen, rennen, rennen, rennen, rennen, rennen, rennen, rennen, en rennen was alles wat ze nog deed.De boot was ingeladen en alle electra aangesloten. Het was tijd voor mijn pa om te gaan. En voor de hond.
Dit was misschien wel het grootste probleem van alles. Me pa had de hond eindelijk zover gekregen dat ze de kuip in ging.Hij probeerde haar via de gangboorden naar de punt te krijgen. Zodat ze zou leren dat het veilig is en ze niet zomaar valt.
Ze vloog er doorheen alsof ze niets anders gewend was. Van de gangboorden meteen door naar het openstaande luik terug naar binnen.Dit ging zo een paar keer door, iedere keer vond ze wat anders om haar noodlottige sprong te vermijden.Het duurde 45 mins voordat ze van de boot af was. Het is dat we beter weten en honden niet huilen om emoties,maar ze zag eruit alsof ze een traantje liet dat ze de boot af moest.
De haven meesteres hebben we betaald en meteen een slot mechanisme gekocht voor op de luiken.Het was een warme dag dus we bleven nog even buiten zitten.Rond een uur of tien was Bram aangekomen. We hebben even met ze 3e zitten praten en zijn toen gaan pitten.
De dag begon vroeg. 0800. Een frisse wind blies ons naar de rest van onze tijd met de boot.We waren goed op weg. De eerste 10 KM gingen heel goed. Het zonnetje scheen en het was rustig op het water.De motor tufte lekker door.
Rond half elf sloeg de motor uit. Hij/zij wilde absoluut niet meer starten…Een geluk dat ik destijds de pickboom niet weg had gehaald uit de boot.Dit is onze redding geweest. Met behulp van de pickboom hebben we de boot aan wal gekregen.We lagen namelijk stil midden op een kruispunt dat door de professionele scheepvaart gebruikt werd.
De boot moest worden verplaatst. Naar een plek waar Bram zijn pa met zijn auto in de buurt kon komen.Dit was in Voorschoten. Om twaalf uur was hij aanwezig. Hij heeft ons een korte tour gegeven door de motor heen.Het heeft zolang geduurd doordat heel Voorschoten en Leidschedam opengebroken was.
Wat was het probleem? De carburateur zat verstopt door slib uit de oude benzine. Deze was schoongemaakt en getest.De motor wilde weer draaien. Opgelost en klaar om verder te gaan.
De ergenis van de dag waren de roeiers.. Dus het was te verwachten na alle verwensingen dat ze onze dag verder zouden verpesten.
Aangekomen bij Leidschendam hoorde we slecht nieuws.De doorvaart naar Delft was afgezet tot 1900.De roeiers hadden wedstrijden..Was dit niet zo dan hadden we de hele reis gered in 1 dag.We meerde aan in Leidschendam.
Na een paar gerechten hebben we toch besloten te gaan varen.Zien hoever we zouden komen en wie weet waren de wedstrijden eerder afgelopen.Na zoveel mogelijk te hebben door gevaren hebben we de boot weer aangelegd aan een brugwacht plek.
We waren niet de enige die dit idee hadden. Een boot die we eerder hadden langs zien varen kwam achter ons liggen.Hier hebben we ruim twee uur gelegen.Tot onze schrik moest iemand van ons gebruik maken van de wc..
Een sprong naar de stijger was te doen. Maar naar de wal zou een enkele reis zijn zonder natte kleding.De enige optie was nog de Porta pottie (vanaf nu pottie pottie).Onder geen enkele mogelijkheid mocht hij het in de kajuit doen..!Na heel wat duwen en trekken kregen we de pottie pottie de kuip in. En de dader ook.
Meneer was degene die aan het begin van de reis had gezegd, nu gaan, je kan nergens anders meer.Na heel veel lachen met ons en de achterburen (en een welgemeend excuus naar hun) gaat dit de boeken in als:
Het pottie pottie incident.
We mochten eindelijk verder.De wedstrijden waren afgelopen en het was duidelijk het winnende team eruit te vissenonder alle dronken mensen.
Onze achterburen wilde niet achter ons blijven varen en zijn ons snel voorbij gegaan.We tufte lekker door naar Delft.Uiteraard waren we te laat voor de laatste schutting..Volgens de kaart waren de laagste bruggen 1.40m.Aangekomen bij Delft kwamen we de achterburen weer tegen.Deze waren 1.40m en konden er niet onderdoor.Ze hielden stuk bij voet dat wij het ook niet konden.
Niet veel later zagen we de eerste brug.Hierop hing een klein bordje. 1.30m.De bruggen waren lager. We konden nog een plekje zoeken om te slapen.Maar wat we deze dag konden afleggen in afstand betekende dat we dit de volgende dag niet hoefde.Oftewel we konden s’ochtends langer in bed blijven liggen.
Nog 1 meter!Nog een halve meter!Nog 30 cm!ZACHTJES!!!CONTACT!!BUKKEN!
De eerste brug van 1.30m konden we behoorlijk makkelijk onderdoor.Misschien omdat we allemaal onze adem in hielden.De tweede brug was een ander verhaal.Misschien dat we wat overmoedig waren van de eerst brug.Maar met wat schuiven en wiebelen van de mast konden we ook onder de tweede door.De derde en laatste brug bleek echter een probleem.Het paste echt maar net. Met als enige schaden een kras op de brug.De brugwachter stond ons vriendelijk uit/toe te lachen op de brug zelf.Ook al hadden we dubbel rood, hij wilde best even de brug open doen voor ons.
We konden weer normaal ademhalen.Met het pottie pottie incident nog vers in zijn geheugen, zei Bram dat hij terug wilde.Hij wilde laten weten aan de achterburen dat we er WEL onderdoor konden.
Gelukkig hebben we dit niet gedaan.
We probeerde zover als mogelijk door te varen voor onze nacht stop.Halverwege Delft en Schiedam zagen we zware, grote en bijna pek zwarte wolken langs drijven.Bram had contact met zijn pa die bij Heenvliet lag met zijn boot.De donder en bliksem kon je door de telefoon horen.Een waanzinnig groot regen gordijn was te zien vanuit de donkere lucht.
Het tierde en het raasde.Toch bleven we doorgaan met gevaar voos ons eigen leven.De moed kwam boven de legende uit!We waren onoverwinnelijk en dat moest de wereld weten.
Met het zonnetje op onze bollen gingen we vrolijk fluitend verder.Geen druppeltje water kwam ook maar in onze buurt.
Het leek haast te rustig en te stil.Geen mens of dier te bekennen.
In de verte zagen we onder de grijs-stalen regen gordijnen nog zwartere en donkere wolken.Een kilometers lange sleep van zwarte rook steeg op vanuit Vlaardingen.De brand moest een helle vuur zijn.
We bleven doorvaren.Niemand die ons dat moment kon afnemen. De meest rustige vaart die ik me kon heugen.De gevaren, rampen en het brute geweld des nature gaven ons een extra gevoel van rust.Zonder bitter geen zoet?
Aangekomen bij de eerste brug in Schiedam moesten we toch stoppen.Deze was nog geen 90cm. Een mooie wacht stijger had een mooi plekje voor de boot vrij.
Niet wetend waar we nu precies waren probeerde Bram contact te leggen.Zijn geluk, een collega van mij reed langs. Het bleek dat we nog geen 250m van onze stage bedrijven af zaten.Bram werd opgepikt. Zodat hij even kon herstellen van het pottie pottie incident en een fatsoenlijke nachtrust.
Nog geen 10 minuten nadat Bram weg was ging de telefoon.De brand die woede was een gedeeltelijke plastic brand.We mochten onder geen geding meer varen.De rook was giftig.
Dit kregen we een half uur lang te horen.We wisselde alle twee elkaar af met het aanhoren.We moesten al zolang luisteren dat we van schrik ophingen toen er wat gevraagd werd en we moesten praten.De boot was deels een middel om wat rust te vinden van het ouderlijke huis.Hier moeten we nog aan werken denk ik..
Een voorgevoel liet ons weten dat we een zware nacht zouden krijgen met zwaar weer.(Ons voorgevoel was gebaseerd op mijn moeder die dit had gelezen.)Na een hapje eten zijn we gaan slapen.
Nog nooit z’n stille nacht gehad…Oh wat miste ik mijn PC’s die stil op de achtergrond mijn naam fluisterde en me inslaap hielpen.Gelukkig was slapen geen probleem.
Goed uitgerust werden we ruw wakker gemaakt door het gebonk en geschreeuw van Bram en zijn vriendin.(Bram, je houd het nog tegoed.)
Een grillig ontbijt was het enige wat ik mocht doen. We werden haast geforceerd voor 10 uur wakker te worden.Nog voordat ik me aangekleed had waren we Schiedam al door.
We kwamen de sluis uit en de buitenhaven van Schiedam in.Bram riep de cavalerie op.En met een triomfantelijke snelheid kwam deze tevoorschijn.Wat een gezicht. Het straalde echte kracht uit.
Dit was van korte duur. Het gezelschap aan boten leek niets bij de schepen waar we ons bijgevoegd hadden.We hadden tij mee. Dit was ons geluk dat we niet in 1 dag door konden.Het ging goed, de golven etc nam ze lekker.Een grote rookpluim en een sliert met boeien markeerde de plek van de brand. Ze waren nog steeds aan het nablussen.2 grote silo’s waren compleet afgebrand. Wat een ravage.
Na een apart potje tikkertje met de grote jongens (zij waren het en wij wonnen. We waren niet getikt!),kwamen we aan bij de sluis naar de Brielsemaas.Een rustige drag race tussen de boten uit de sluis bracht ons naar Heenvliet.Hier hebben we al Bram zijn spullen eruit gegooid en de mast omhoog gezet.Vrij van Bram en al zijn expertise en contacten zijn we verder gevaren.Wetende dat hij altijd niet meer dan een zodiac te water laten in de buurt is. Bedankt. ;-)
Een rustig stukje water, haast geen verkeer.Maar oeps, we waren vergeten de tank te controleren.Mir pakte de tank terwijl ik een lastige zeilboot in de gaten hield.We hadden nog ruim.
Ineens sloeg de motor af.Daar gaan we weer?Na een paar knijpjes in de pomp van de tank en proberen te starten konden we verder.Ze was helemaal bleek. Sorry lief.Ik was haar vergeten te vertellen dat ze de tank niet aan het handsvat moest optillen maar recht moest houden.Ze had hem opgetild waardoor er lucht in de slang kwam.
Nog twee dingen resteerde. Die zeilboot afschudden.Want ik weet zeker dat ze erop uit waren ons het lastig te maken en ons te blijven volgen..Iedere keer vlak langs ons van windrichting veranderen.Ze hebben zelfs een rondje om ons heen gevaren..!
Toen dit eenmaal gelukt was, met precieuze manoeuvres, moesten we ons plekje vinden en aanleggen.Een lange en gevaarlijke reis, vol avonturen, obstakels om te vermijden en monsters die we moesten verslaan om onze weg te vervolgen.Een reis waar we onze levens en haar nagels op het spel hebben gezet.
Een warm welkom van een lege stijger en een stille haven.De reis was afgelopen. En vanaf nu waren wij de stille helden.De stille helden van ons eigen stille avontuur.
1 van de velen die nog moeten komen.
It’s a beautiful night,
We’re looking for something dumb to do.
Hey baby,
I think I wanna marry you.
Is it the look in your eyes,
Or is it this dancing juice?
Who cares baby,
I think I wanna marry you.
Well I know this little chapel on the boulevard we can go,
No one will know,
Come on girl.
Who cares if we’re trashed got a pocket full of cash we can blow,
Shots of patron,
And it’s on girl.
Don’t say no, no, no, no-no;
Just say yeah, yeah, yeah, yeah-yeah;
And we’ll go, go, go, go-go.
If you’re ready, like I’m ready.
Cause it’s a beautiful night,
We’re looking for something dumb to do.
Hey baby,
I think I wanna marry you.
Is it the look in your eyes,
Or is it this dancing juice?
Who cares baby,
I think I wanna marry you.
I’ll go get a ring let the choir bells sing like oooh,
So whatcha wanna do?
Let’s just run girl.
If we wake up and you wanna break up that’s cool.
No, I won’t blame you;
It was fun girl.
Don’t say no, no, no, no-no;
Just say yeah, yeah, yeah, yeah-yeah;
And we’ll go, go, go, go-go.
If you’re ready, like I’m ready.
Cause it’s a beautiful night,
We’re looking for something dumb to do.
Hey baby,
I think I wanna marry you.
Is it the look in your eyes,
Or is it this dancing juice?
Who cares baby,
I think I wanna marry you.
Just say I do,
Tell me right now baby,
Tell me right now baby. x2
Cause it’s a beautiful night,
We’re looking for something dumb to do.
Hey baby,
I think I wanna marry you.
Is it the look in your eyes,
Or is it this dancing juice?
Who cares baby,
I think I wanna marry you.
Hello all of you,
This is my first blog. Me and my boyfriend are going to post things about our life, things we find funny and stuff we just like. We hope you enjoy it as much as we do.
xoxo Mir
Design by Simon Fletcher. Powered by Tumblr.
© Copyright 2010